Хәерле көн, мөхтәрәм телевизор караучылар! Татар матбугатында нинди вакыйгалар алга чыгарылып бирелә? Шул сорауга җавап бирүне дәвам итик.
“Балалар, яшьләр, өлкәннәр! Мәңгелек утка тотынмагыз!” дип чакыра “Шәхри Казан” газетасы үз укучыларын. Сүз моңарчы кагылгысыз дип саналган тугандаш каберләргә, Мәңгелек ут hәм Хәрби дан монументларына вандалларның хөҗүмнәре ешаю турында бара. Казанда да өч яшүсмер Мәгелек утны сүндерергә теләп, сүгенеп утка кар атканнар. Әлбәттә инде, бу адәм актыкларын кулга алганнар. Газета зурдан кубып бу хәлнең төбендә нәрсә ята дигән сорауга җавап эзләгән. Көтүне пычратучы сыерлар hәрвакыт булган кебек, безнең җәмгыяттә дә андый ясалышы җитмәгән адәм актыклары табылып тора. Бу әле бөтен яшьләр дә шундый дип фикер йөртергә ирек бирми. Алай зурдан кубып чаң сугасы юк димәкче булам.
“Ватаным Татарстан” газетасы үзе ярдәм иткән авылларның хәлен белешкән. Бу урында сыйфатлы журналистика гавамны шаккатыру белән шыгыльләнмичә, беренче чиратта тормыш проблемаларын җайга салышырга ярдәм иткәнен искә төшерергә кирәктер. Сез язганнан нәрсә үзгәрә диючеләргә дә саллы җавап бу язма.
Газетаның сәяси күзәтүчесе Рәшит Фәтхрахманов “Ничек бәхетле булырга?” дигән мәңгелек сорауга бик үтемле, ышандырырлык итеп җавап биргән. Бер җөмлә белән генә әйтергә яраса-җавап мондый-бурычка алма, артык мавыгып мал туплама. Безнең халыкның бу уңайдан бер әйтемендәге кебек:”Атым юк урамда- кайгым юк буранда”. Бәхет менә шундый.
“Ватаным Татарстан” газетасындагы тагын бер гыйбрәтле язма- үзенең ике баласы булган килеш бала таба алмаучы башка ата-аналарга ике бала табып биргән суррогат ана турында . Авыр хәлдә калып, акча өчен карынында тугыз ай йөрткән балаларын күз күрмәгән кешеләргә биреп җибәргән ханымны гаепләп тә буладыр бәлки. Ләкин моның өчен язманы тулысынча укып чыгарга кирәк. Берәүгә мондый авыр сынау язмасын дип кенә теләргә кала бу очракта.
“Сөембикә” журналының ноябрь санын милләтебезнең көчле , тормышта үз урыннарын тапкан хатын-кызлар турындагы язмаларга аеруча бай булып чыккан. Аларны укыганда бер соклансаң, икенче уйланасың- тормышта берәүнең дә күңел сандыгы буш түгел шул.
Тормыш авырлыкларына бирешмичә, зарланмыйча, бар булганыннан тәм табып яшәүчеләрдән булсак иде дигән теләктә бүгенгә сезнең белән саубуллашам. Исәнлектә күрешик!
